给定某个正整数 N,求其素因子分解结果,即给出其因式分解表达式 N=p1k1⋅p2k2⋯pmkm。
输入格式:
输入long int范围内的正整数 N。
输出格式:
按给定格式输出N的素因式分解表达式,即 N=p1^k1*p2^k2*…*pm^km,其中pi为素因子并要求由小到大输出,指数ki为pi的个数;当ki为1即因子pi只有一个时不输出ki。
输入样例:
1323
结尾无空行
输出样例:
1323=3^3*7^2
结尾无空行
/*唯一分解定理又称算术基本定理,指:一个大于一的正整数N都可以唯一分解成有限个质数的乘积
N=p1a1 * p2a2 * p3a3 * … * pnan,这里p1< p2< p3 <…< pn均为质数,ai均为正整数.这样的式子成为N的标准分解式
一个数的标准分解式不会太长,因为1,2,3,5,7,11,13,17,19,23就这几个数乘积就超过1e8了
所以可以不用欧拉筛 直接 暴力解出 1-50的素数就行 但我还是用了,为了巩固?*/
#include <stdio.h>
#include<string.h>
#include<math.h>
int vis[666];
int prime[666];
int k = 0;
int p[666];
int b[666];
int l = 0;
//一个数的标准分解式不会太长,因为1,2,3,5,7,11,13,17,19,23就这几个数乘积就超过1e8了,所以可以不用欧拉筛
void Eulersieve(int n)//求出素数表,
{
int i = 0;
int j = 0;
for(i = 2; i<=n; i++)
{
if(vis[i] == 0)
{
prime[k++] = i;
}
for(j = 0; j<k; j++)
{
if(i*prime[j] > n)
{
break;
}
vis[i*prime[j]] = 1;
if(i%prime[j] == 0)
{
break;
}
}
}
}
void getpb(int n)
{
memset(p, 0, sizeof(p));
memset(b, 0, sizeof(b));
int i = 0;
for(i = 0; i < k && prime[i]<=sqrt(n); i++)//预处理优化一下 prime[i]是 n的因子
{
int e = 0;
if(n % prime[i] == 0)
{
while(n%prime[i] == 0)
{
e++;
n/=prime[i];
}
b[l] = prime[i];//得到底数
p[l] = e;//得到指数
l++;
}
}
if(n > 1)//当n>1时n一定也是质数且其一定大于sqrt(n)所以其指数一定为1
{
p[l] = 1;
b[l] = n;
l++;
}
}
int main()
{
Eulersieve(666);
long long n = 0;
scanf("%lld", &n);
printf("%lld=", n);
if(n == 1)
{
printf("1");
}
else
{
getpb(n);
int i = 0;
for(i = 0; i <l &&p[i]!=0 ; i++)//当n到最后不是1的时候
{
if(p[i]!=1)
{
if(i == 0)
{
printf("%d^%d", b[i], p[i]);
}
else
{
printf("*%d^%d", b[i], p[i]);
}
}
else
{
if(i == 0)
{
printf("%d", b[i]);
}
else
{
printf("*%d", b[i]);
}
}
}
}
return 0;
}