作为一个合格的程序员,
应该把懒作为目标。
如果你写了足够多的代码的话,就会发现有很多代码其实是重复的劳动,
比如说写Android界面的时候,你会发现经常要写
View view = (View) findViewById(R.id.xxxx);
这样的代码
频繁的时候可能一个 Activity或者 Fragment要出现十几行的 findViewById…
作为程序员,这个时候应该找一些能提高效率的东西,让我们懒起来。
比如说 ButerKnife,它可以让你在开发UI的时候效率提高一倍以上。
之前那些重复的代码会变成下面这样,
@BindView(R.id.tool_inject) TextView mTvInj;@BindView(R.id.tool_start) TextView mTvStart;@BindView(R.id.tool_stop) TextView mTvStop;@BindView(R.id.tool_origin) TextView mTvOrigin;@BindView(R.id.tool_change) TextView mTvChange;@BindView(R.id.info_device_id) EditText mInfoDeviceId;@BindView((R.id.info_device_mac)) EditText mInfoMac;@BindView(R.id.info_longitude) EditText mInfoLongitude;@BindView(R.id.info_latitude) EditText mInfoLatitude;@BindView(R.id.info_serial_num) EditText mInfoSerialNum;@BindView(R.id.info_model) EditText mInfoModel;@BindView(R.id.info_model_name) EditText mInfoModelName;@BindView(R.id.info_sys_version) EditText mInfoSysV;@BindView(R.id.info_ip) EditText mInfoIp;@BindView(R.id.info_net_service) EditText mInfoNetServ;
是不是很整洁呢,只要用 @BindView注解加上 id,就可以代替原先的 findViewById,代码都少写了很多。
而在绑定事件响应的时候也很方便,以前要用
view.setOnclickListener(new OnClickListener(){ ....});
现在变成了
@OnClick(R.id.view_button)public void clickButton() { ....}
甚至不需要出现具体的对象,只需要注入 R.id就可以。
这样一来,我们就可以专注于逻辑的开发,而不用重复的去写一堆一样的代码,对于程序员来说,这才是正确的偷懒姿势。